Loobeensky's Photos

231

2011-09-11T19:04:00.000+02:00

230

2011-08-16T20:55:00.002+02:00

229

2011-08-15T18:42:00.000+02:00

228

2011-08-13T23:12:00.000+02:00

227

2011-08-06T15:37:00.000+02:00

226

2011-07-17T18:47:00.000+02:00

225

2011-07-16T01:38:00.000+02:00

224

2011-07-12T22:51:00.001+02:00

223

2011-06-26T16:55:00.000+02:00

222

2011-05-07T22:18:00.000+02:00

221

2011-05-07T22:16:00.000+02:00

220

2011-04-24T18:55:00.000+02:00

219

2011-04-24T18:49:00.000+02:00

(Dzięki, Magdo. Zupełnie inaczej się patrzy / Thank You, Magda. There's a big difference in seeing)

(http://www.trzyczwarte.blogspot.com)

218

2011-04-23T14:52:00.000+02:00

217

2011-04-20T20:25:00.001+02:00

Te foty są raczej średnie, ale czuję potrzebę zaznaczenia, że znowu robię zdjęcia.

Those are rather dull but I need to underline that I'm taking pictures again.

216

2011-04-18T19:15:00.000+02:00

Gehen nach Afrika.

!

2011-02-11T15:59:00.002+01:00

Mili Państwo, zapraszam pod adres: http://www.loobeensky.blogspot.com - tam znaleźć można to, co w tej chwili najbardziej mnie zajmuje - rękodzieło :)

215

2010-08-30T10:55:00.002+02:00

(gdzie jest kot?)

214

2010-08-27T14:09:00.000+02:00

Moving!

2010-08-02T22:09:00.001+02:00

Today I've decided to separate brooches of Loobeensky Filtz! Productions from photography and other activities and move my handmade here: http://loobeensky.blogspot.com/

See you there!

213 (Szatańskie kozy mogły mnie zabić!)

2010-06-08T01:50:00.002+02:00

Chłopczyk ma nogę jak słoń,
Lis wszedł do domu i pogryzł niemowlaki,
Zabił teściową i schował ją do szafy,

Pałeczki wbiły mu się w oko!

Głupota! Ludzie atakują beton!
Ten aniołek ma cztery nerki,
Pił alkohol i utopił się,

Pałeczki wbiły mu się w oko!

Kup sobie żonę na targu,
Przegięcie! Martwa mysz w zupie!
Aktor porno zabił mieczem!

Pałeczki wbiły mu się w oko!

Chinka szyje stopami,
Świnie w ogniu,
Diabeł zabił rolnika,

Pałeczki wbiły mu się w oko!

Byk zabił kobietę,
Anna Guzik lubi byki,
Ale numer! Zapadła się jej pierś!
Podeptała własne dziecko,

Pałeczki wbiły mu się w oko!

Fuj! Zjadają nas robale,
Zżerają mnie robale,
Te robale mieszkają z Tobą,
Woda wrze od ich ciał.

(wiersz całkowicie z tytułów z "Faktu")

212 (Zrób sobie opowiadanie)

2010-06-05T20:33:00.005+02:00

Zrób sobie opowiadanie, vol.1

(czyli O śmierci T. Reści z rąk F. Ormy)

1. (początek)
a) — Piękną mamy pogodę, nieprawdaż? — zapytał ją, poprawiając z pozoru nonszalanckim ruchem wyleniały już dawno melonik.
b) — Piękno budzi niezgodę — stwierdził, zwijając poranną gazetę i dopijając z lekka ostygłą już kawę.
c) — Parę sandałów z miodem! — gromko krzyknął w kierunku cokolwiek oderwanego od rzeczywistości kelnera, zajętego akurat poprawianiem rozdzielonych przez wiatr połów fraczka. Towarzyszka klienta pokiwała głową z ubolewaniem, wyrażając najgłębsze zrozumienie męskiej mentalności — Może masz ochotę? — zreflektował się. Niestety, już po złożeniu zamówienia. A cała obsługa, jak na złość, poleciała nieco wyżej.

2. (autor serdecznie poleca wybranie tego, co najgłupsze)
a) — Ach, tak! — odpowiedziała żywo, nieco zbyt entuzjastycznie nawet, jak stwierdził, spoglądając z ukosa. Po chwili jednak rozpromienił się: na jej twarz wypłynął wyraz niewyrażalnego zmartwienia — Strasznie wieje, swoją drogą. Do szczętu popsuje mi fryzurę, co ja wtedy zrobię?
b) — Może — Nie mogła mu odpowiedzieć inaczej, ani w żaden z pozostałych sposobów skomentować jego słów. Będąc nieuleczalnie wyniosłym dandysem płci żeńskiej nie reagowała niczym konkretnym na: truizmy, coelhizmy, banały, przepatetyzowane frazesy, small talk, exposé polityków. Nie mogła. Jeden nieprzemyślany ruch i cały ten dopracowany wizerunek rozsypie się w proch. Zostanie prosię, w liczbie jednego, rozjechane i kwiczące nieludzko na lodzie. Oto, co zostanie.
c) — Ach, nie! — krzyknęła — to niemożliwe! Ja sobie coś zupełnie innego założyłam!

3. (wskazówka — wysoce pożądanym jest, by bohater wypowiedział się w sposób z początku nieartykułowany)
a) — Aaaaa! — jęknął —Znowu to samo: kulturalnie kurtuazyjna konwersacja kontra kobiece kłopoty.
b) — Ooooo! — krzyknął — Ooooo! — oniemiał, obrzucając zasłony grupą samogłosek.
c) — Iiiiiii! — kwiknął — Kobieto, Ty się uspokój i ukierunkuj, bo ja na jakieś krzyki, piski, fryzury, czy tam inne mentalne błoto damskie nie mam czasu, gdyż, jak widzisz, w tak zwanym międzyczasie czytam gazetę codzienną „Kurjer”, szalenie poważną — dokończył już normalnym tonem, powracając do lektury.

4. (triumf wyrozumiałości; wybory nie będą dłużej potrzebne)
a) Może gdyby F. Ormie i T. Reści dano nieco więcej czasu, ich kostropaty związek nabrałby nieco bardziej wymiernego kształtu. Prawdopodobnie. Tymczasem jednak nikt na górze, ani na dole nie był na tyle łaskawy, by zająć stanowisko po lewej lub prawej stronie, w związku z tym oboje, zorientowawszy się, iż ich rozmowa zaczęła się mniej więcej w połowie, a skończyła w jednej czwartej drogi pomiędzy ziemią a szczytem klifu, uderzyli o ziemię z rozbryzgiem.
b) = a)
c) = b) = a)

5. (rozwiązanie)
a) Jeżeli przeważają odpowiedzi a — Na przyszłość radzimy wybierać więcej odpowiedzi b i c.
b) Jeżeli przeważają odpowiedzi b — Na przyszłość radzimy wybierać więcej odpowiedzi a i c.
c) Jeżeli przeważają odpowiedzi c — Na przyszłość radzimy wybierać więcej odpowiedzi a i b.

211 (La prose de monsieur Zindrame)

2010-06-05T20:27:00.004+02:00

La prose de monsieur Zindrame

(Wszelkie podobieństwo kogokolwiek do czegokolwiek jest niepodobieństwem i proszę mi nie wciskać kitów)

Chór antyczny:

Tiruriru,

Turururu,

Trzy, dwa, jeden,

Próba chóru!

Scena I:
Władzio Kukawka: Szanowni Państwo, to może się wydawać zupełnie zwyczajne, tak normalne, naprawdę, najnormalniejsze na świecie – oto obywatel Zyndram Z. wynosi na ulicę swoje biurko, w pół zgiętą matkę Jelicę do siedzenia, kałamarz i podręczną dzwonnicę. Na matce siada, po czym pisze cosik; to wprost prawdopodobne! Z miejsca zdarzeń mówił do Państwa Redaktor Kukawka. SiuranieTV – tylko najcodzienniejsze wydarzenia!

Chór antyczny:

Jaka jest ulica,

Każdy widzi, przeto

Kostka oraz asfalt

Mierną są podnietą.

Scena II:

Juleczka: Panie Konstablu, gdzie mam zaparkować samochód?

Konstabl: Proszę, tam, tuż przed pisarzem, przy biurku.

Chór antyczny:

Wieje wiatr przeokrutny,

Zaś Zyndzio w dodatku

Ma to nie tylko w nosie,

Ma to także w zadku.

Scena III:

Prus Bolesław: Jak się będzie nazywała?

Zyndram: Kto niby?

Polak Sydney: No, ta, bohaterka.

Zyndram: Przepraszam, ale dlaczego Panowie imputują, że kobieta? Mętne jakieś to wszystko…

Jak z legendy.

Chór antyczny:

Artysta może wszystko –

- projekt to ambitny

Kilwater mi przynieś

Jakeś taki sprytny.

Scena IV:

Pani Tutka: Doprawdy, żal patrzeć na tego mężczyznę. Chudy i niekształtny, to koniec, kompletny kubizm, to nawet nie faza cezannowska. Nigdy nie wiadomo, skąd jakiś kant wyskoczy.

Pan Orlan: O, może być dużo gorzej: proszę sobie wyobrazić, zaglądam dzisiaj do śmietnika, a tam postmodernizm!

Chór antyczny:

Raz jest lepiej, raz jest gorzej,

Pióro wdzięcznie zgrzyta

Skończy twórca swe bazgroły

Nim powiesz: Lo-li-ta!

Scena V:

Vladimir: (schylając się nad Zyndramem) Oj, bratku, teraz to żeś przegiął.

Jelica: Matko Boska, co złego – to chór!

Chór antyczny:

Krzyczą psie duszyczki

Łajka, Biełka, Striełka:

Nie śmiej przepisywać

Nieswojego dziełka!

Scena VI:

Jelica: Synku, czy widzisz ten czerwony guzik?

Zyndram: Mateczko, nie śmiałbym naciskać. (Zyndram naciska przycisk, po czym jego matka umiera i usztywnia się jako krzesło)

Chór antyczny:

Kochające dzieci

To skarb narodowy

Dopóki dla spadku

Nie urżną ci głowy.

Scena VII:

Felietonista Stanisław Ignacy: Co, według Pana, było celem Zyndrama?

Znany Krytyk: Stworzenie wybitnego dzieła, zapewne.

Felietonista Stanisław Ignacy: A co, jako autorytet, może Pan o tym powiedzieć?

Znany Krytyk: To afirmacja.

Zyndram: I pomyśleć, że po prostu wypisywałem losowe litery.

Chór antyczny:

Straszny drobnych

tupot stópek,

Nasz bohater

Pada trupem

Komunikat:

Pragniemy poinformować Państwa, że najnowsze dzieło Z.Z. będzie na Topie za maksymalnie dwanaście dni roboczych. Dziękujemy za poświęcony nam czas i wydane nam na pastwę pieniądze. Pamiętajmy – artyści umarli najlepiej sprzedają się!

Chór antyczny: (po raz ostatni i niezwiązany)

Gość niedzielny, wplątany

w siatkę na motyle:

Nam strzelać nie kazano,

Wstąpiłem na chwilę.

Kurtyna.

Wskazówki inscenizacyjne:

Przede wszystkim – serdeczne wyrazy współczucia dla kogokolwiek, kto zdecydował się toto wystawiać: powinni cię zwolnić. Przechodząc jednak do konkretów: nie ma żadnych wymogów, co do aktorów i scenografii. Poza piórem Zyndrama, ponieważ absolutnie nie może być firmy Parker, w związku z którą Autorka ma nader niemiłe wspomnienia.

21o (Same brzydkie rzeczy)

2010-06-05T20:23:00.004+02:00

Same brzydkie rzeczy

Zaczniemy więc w stylu pensjonarskim: znaczącą chwilą w życiu każdego poety, co wiadomo powszechnie – są wieczory. Wieczorami bowiem wyobrażam sobie takie różne bardzo szybko przelatujące mi przed oczami sytuacje. I wtedy myślę też jak łatwo można spaść z piedestału, że to są czasami wręcz kwestie rozminięcia się o kilka banalnych milimetrów z jakąś tam tendencyjną przepaścią, czy czymś.

Ukonkretniając – wieczory dla nich są ważne wcale nie dlatego, że piszą, ale dlatego, że ich zrzucam.

Ostatnio nad brzegiem urwiska zobaczyłem niewysoką, siwą, lekko przygarbioną postać mężczyzny; jego twarz wyglądała jakby chwilę przedtem przeprasowano mu ją gazetą, doklejając do tego groteskowe brwi. Długo nie trzeba było się zastanawiać, podchodzę.

I mówię do niego w te słowa: Czesławie Miłoszu, pierdolony wierszopisie, jak śmiesz być lepszym ode mnie, po czym walę go wtedy tą siekierą, co to ją trzymam przez cały czas w ręce, w głowę, a ona się rozbryzguje i chuj, i nie ma już Miłosza, bo Miłosz robi się płynny. Ale nie chodzi o to, żebym ja wszedł na jego miejsce czy coś, tylko żeby jego nie było i żeby mnie nie deprymował.

Tylko co mi po tym, skoro tuż za nim stoi Dorotka M. z krainy Czarnoksiężnika i tak se drapie nogę, tak szyderczo drapie, że ja szmatę za fraki zaraz i drę ryja w jej lico, i uświadamiam ją, że konieczne jest absolutnie, by się wypchała, bo miała tyle lat, co ja i jej się udało, a mnie nie, ale ja widzę, że nieszczera, bo ja na takie rzeczy mam słuch absolutny i wcale, kurwa, nie chciałbym być nią, tylko bez cycków i dziecka i zrzucam ją z kolei w tę oto przepaść. Zastanawiając się przy okazji, po co marnowałem siekierę na Miłosza.

A potem stwierdzam, kiedy już się nazabijam znaczy, że skoro Jacuś tak zwinnie wszystkich naśladował, to można było uniknąć babraniny i zabawić się z nim, chociaż już jest martwy trup, no i nie wiadomo, czy tym rakiem bym się nie zaraził od niego, bo on pewnie rośnie, ten jego rak. Natomiast na sam koniec zostawiam sobie wniosek, że jak będzie niebo i piekło, to ja mam przejebane, po czym głowa mi eksploduje jak temu kolesiowi w openingu do Miliarda w rozumie. Przedtem powie mi jeszcze kojącym głosem – to nie twoja wina, że potykasz się przy pisaniu jak ociemniały i że zamiast sonaty z rytmu twoich kroków wyłania się chamskie techno – a potem, tym samym - Ellezza 1 to maska peelingująca. Kosmetyk powstał na bazie aktywnych składników regenerujących, pochodzących z wydzieliny ślimaków, specjalnie hodowanych na farmach w Chile - i pogłaszcze po głowie. A ja już będę wiedział, że to nie żaden sen, tylko zwyczajne telezakupy Mango, bo to na mojej twarzy hoduje się te ślimaki na krem.

2o9 (WIG 20)

2010-06-05T20:14:00.006+02:00

WIG 20

Wiktor rozsiadł się wygodnie na jedynym wolnym miejscu; po swojej prawej stronie miał roześmiane psy, po lewej – smutne małpy. Wielka, dorodna i nieszczęśliwa gorylica o zaropiałych ze starości oczach wzniosła ręce do nieba i zawyła:

– Mamy wojnę, kochaneczku; nie sprzedadzą mi nawet jajek, ani szczypiorku, ani mleka litra nie dostanę, zguba dla mnie i dla moich dzieci, bo mamy wojnę!

A było tak: ona płakała, psy szczekały i warczały z radością, reszta małp podchwyciła grobowy nastrój swej lamentacyjnej wodzirejki, by, zrozpaczone w sposób czysty i pierwotny, mogły zaintonować Kadisz.

(Potem przyszli – opowiadała cicho - Kopali studnie i wrzucali do nich co dziesiątego i co drugą. Zapytani – dlaczego? – nie odpowiadali. Potem nabierali z nich, z tych studni, wodę i poili nią swoje małe. Zapytani – dlaczego? – mówili, że to po to, aby ich dzieci poznały pradawne historie i trochę długich linii rodowych . Nie byli bowiem z pokolenia, w którym prochy zasypywano ziemią lub rozrzucano, ale wchłaniano je, bojąc się zmarnotrawienia jakiejkolwiek materii, chociaż tak uparcie temu zaprzeczali. I oni stawali się z tamtych, a z nich stawały się drzewa. Z mocnego wyszła słodycz)

Dalej nie słuchał. Spojrzał w górę, spojrzał w dół; na szybie autobusu zaprzężonego w cztery osoby duchowne i jedną pozbawioną ducha, odbijał się neon. Wiktor z zupełnym brakiem zaskoczenia i poirytowania, zrozumiał, że nie ma przekonań, dnia świstaka, otwarcia sesji na Wall Street – jest jedynie kilka bloków, chmury w kształcie rombów i to, co się liczy – świetlisty władca "Podłogi, panele, parkiety", panujący nad światem.

Przyjął to pogodnie, a wtedy napis runął na ziemię, zgniatając połowę jej mieszkańców, jego ścianki rozstąpiły się jak morze, wypuszczając z ciebie cienkie, czarne węże. Usiłował wspiąć się na drabinę, przymocowaną do każdego p, ale w połowie drogi runął, wpadając przez szyberdach wprost na miejsce siedzące w pojeździe linii 122. Spojrzał w górę, spojrzał w dół; na szybie autobusu zaprzężonego w cztery osoby duchowne i jedną pozbawioną ducha, odbijał się neon. Wiktor z zupełnym brakiem zaskoczenia i poirytowania, zrozumiał, że nie ma przekonań, dnia świstaka, otwarcia sesji na Wall Street.

2o7 ( Books, books, books)

2010-06-05T12:07:00.001+02:00

2o5

2010-05-27T18:33:00.004+02:00

2o4 (Statusy)

2010-05-21T22:46:00.002+02:00

2o3 (Noc Muzeów we Wrocławiu)

2010-05-20T19:29:00.003+02:00

.

2010-05-19T22:59:00.005+02:00

One day it came
In fabulous bang
And then
There was pure Light
In my eyes and my stomach
Floating in my veins
Leaking through my eyes.

We met once, then twice
again and again and every time
I felt more and more as the Light itself
Speed, lucidity, luminosity and this blessed white; it was, indeed!

But I was not.

And after all those days
My spirit became wrinkled
My fingers are crooked;
And finally I have seen:
Nothing was so devastating
as the Light.

2o2

2010-05-16T17:56:00.002+02:00

2o1

2010-05-15T23:46:00.003+02:00

Necklace made of my felted hair.

2oo

2010-05-13T21:21:00.007+02:00

ooo

2010-05-11T14:59:00.004+02:00

Boredom, terrible boredom as a new way of shocking.

194

2010-05-05T22:25:00.001+02:00

193

2010-05-02T22:16:00.008+02:00

Rafał na Rossmannie u mnie.

Ja u Rafała na Rossmannie (Wstawiam jego fotę, bo ta i powyższa to nasz piątkowy dyptyk. Pragnę również podkreślić udział swojej inwencji w wybitności tego zdjęcia, bo rozkraczenie się to moja inicjatywa!)

(;))

192

2010-04-27T21:55:00.001+02:00

191

2010-04-27T21:37:00.003+02:00

Sketchbook 2 (19o)

2010-04-26T17:52:00.002+02:00

189

2010-04-25T21:42:00.001+02:00

Realizacja projektu na rzeźbę i fotografia z dzisiejszego balkonowego pochłaniania Słońca.

Sketchbook 1 (188)

2010-04-25T20:04:00.001+02:00

187

2010-04-24T21:14:00.001+02:00

Today
through the window.

186

2010-04-23T13:50:00.002+02:00

184

2010-04-16T20:11:00.002+02:00

182

2010-04-13T00:01:00.005+02:00

Sens hasła "Modlitwa o żyletki" drastycznie się zmienia, gdy przestajesz być czternastoletnią gotką.

175

2010-03-13T18:35:00.007+01:00

174

2010-03-13T18:33:00.002+01:00

173

2010-03-13T14:05:00.004+01:00

(Wyżej: chłodzenie procesora ze starego laptopa. Niżej: coś, co przyniósł mi z warsztatu kumpel; śmierdziało olejem i wylatywało z tego sporo smolistego osadu, także stawiam, że to była jakaś pompa)

172

2010-03-07T01:17:00.005+01:00

16o

2010-01-22T10:42:00.002+01:00

"Uboczne skutki alkoholizmu", rzeźba w kartonie i papierniku toaletowym.

Oczka czasami odpadają, ale nadal dzielnie trwa, ja zaś zajmuję się konserwacją tegoż dzieła sztuki.

158

2010-01-09T02:05:00.003+01:00

157

2010-01-08T20:29:00.007+01:00

156

2010-01-08T18:39:00.005+01:00

I avoid drawing hands and feet in very clever way, look:

155

2010-01-08T18:11:00.007+01:00

A o tych pracach zapomniałam zupełnie. Znalazłam je dopiero dzisiaj, w którejś z teczek.

152

2010-01-07T20:32:00.003+01:00

151

2010-01-07T12:12:00.008+01:00

I zlitował się Pan nad Izraelem i zobaczył, że to było dobre.

Chyba osiągnęłam niebo recyklingu.

15o

2010-01-06T23:45:00.003+01:00

Ta kręcąca się swastyka, dalsze echo przemówienia Himmlera i bliskie odgłosy rubasznej niemieckiej piosenki frontowej: nie potrafię tego opisać. Coś tak przerażająco, panicznie surrealistycznego, że odwiedzi mnie zapewne w snach, a teraz zapalam światło i włączam muzykę.

149

2010-01-04T20:36:00.005+01:00

148

2009-12-26T22:26:00.003+01:00

143

2009-12-12T12:34:00.004+01:00

(To nie jest finalna wersja; to raczej szkic fotograficzny)

142

2009-12-12T12:21:00.002+01:00

14o

2009-11-29T17:46:00.007+01:00

Spłukany analogowiec robi foty:

139

2009-11-29T17:42:00.003+01:00

Dwie tony szynki i łóżko hotelowe

2009-11-28T22:58:00.007+01:00

http://www.youtube.com/watch?v=0B_0EOOEz7s&feature=related

Chciałam to skomentować. Niestety, przypadkowo zamknęłam kartę i nie chciało mi się szukać tegoż "dzieła". A kiedy znalazłam, to z kolei minęła mi ochota na pisanie czegokolwiek pod nim. Pozostał jedynie przykrótki tekścik, który tutaj, dla potomności, zamieszczam:

I've got that terrible feeling that contemporary artists focus more on finding unusual/strange techniques of expression than on using old techniques in new way to express themselves. What I mean - I mean that it seems that good sculpture made of marble seems impossible when everywhere I can see only contructions made of ham and bottles of coke. They're not trying to create art, they're trying to create techniques, one by one, and every one is more stupid than that one before it. They want me to remember them even if they would stay in my memory only as the biggest trauma of my life.

Edit// Wyciągnęłam jeszcze z forum DA takie oto słowa - odpowiedź na pytanie Co cię kręci w fotografii?

ja lubię instalacje fotografować. bo to rozwój taki, panie, wszechstronny - manualny, kolorystyczny, spostrzegawczościowy. jestem przy tym bezdennie chujowa technicznie, ale co tam.
lubię lepić i malować po laleczkach, taka forma odreagowania pewnych skończonych etapów. lubię fotografować mięso, chociaż robię to rzadko. mięso jest szalenie wdzięcznym tematem, ale fajnie jest tylko wtedy, gdy potrzeba nie wypływa z wyrachowania [bo to takie dziwne, a ja nienormalny], ino rodzi się sama. siedzi się wtedy z tym mięsem na podłodze, rozrzuca się tam, gdzie trzeba, albo kroi, szyje, maluje, no, słowem robi się wszystko, bo wszystko przyjmie. i nagle, gdzieś w głębi, rodzi się pytanie: co ja, do cholery, z tym mięsem wyprawiam? pytanie jest bezcenne. poszukiwanie odpowiedzi - w trakcie.
dobrze fotografuje się kurczaki, zdatne do spożycia, to znaczy takie gołe i bez głów. głowę zresztą można doczepić jakąś. one (kurczaki, nie głowy) w formie swojej są trochę podobne do ludzi, dlatego przy instalacjach dobrze jest wykorzystać kurczaka w roli człowieka (właśnie na to wpadłam, jeżeli ktoś mi pomysł ukradnie - odgryzę przyrodzenie.), można mu nawet przyczepić cycki z masy plastycznej.

i streeta lubię. i czekam, kiedy przestanę się bać, że dostanę w mordę.

ale, odnośnie odpowiedzi, nieco bardziej skonkretyzowanej, na pytanie: kręci mnie wyzwanie, które dostaje wyobraźnia. praca ze światłem - wyciągnięcie czegokolwiek z dwóch biurkowych lampek. kolor. zagadkowość formy. i ta wspaniała rzecz, różniąca fotografię i malarstwo - w jaki sposób sfotografować czajnik z głową psa i 13 nogami? namalować chyba łatwiej, mimo wszystko. tzn. jeżeli się opanowało, przynajmniej względnie, kwestie techniczne obu dziedzin.

(W zasadzie jedno przeczy drugiemu, ale któż by od Loobeensky wymagał konsekwencji, moi mili Państwo? Tylko skończony idiota)

?

2009-11-27T23:57:00.009+01:00

Słowem wstępu: postanowiłam różne dywagacje na temat swoich płodziszcz zamieszczać tutaj, bo po pierwsze - taka naga kolumna prac wygląda nieco szpitalnie, a po drugie - żeby nie było, że nie mam żadnej refleksji na temat, bo mam. Kij z tym, że wspomniana refleksja najczęściej polega na stwierdzeniu że nie umiem/nie chce mi się, skoro pisanie o tym na tysioncpińćset różnych sposobów opanowałam przy okazji brum-brum.blog.pl do perfekcji.

A rozchodzi się o to, że...

wszyscy dosłownie wszyscy moi rysunkowo-fotograficzni koledzy i moje wizualno-animacyjne koleżanki napawają mnie paranoiczną strachobojętnością z racji swego zorganizowania i takiego wiecie chodzenia to tu to tam znajomości wydawanie publikacje wystawy nowy materiał ogarnianie twórczości studiów pracy dzieci małżonków życia rodzinnego ogólnie i rozwój ciągle zastanawiam się czy może ja postawiłam na złe konie bo u mnie to strasznie leniwe i powolne raz na ruski rok z czymś ruszę to może ja w ogóle powinnam olać wizualia i zająć się ciałem i krwią tą filologią bo może skoro jakoś tak się uwsteczniam to się nie nadaję albo skazana jestem wiecie przez siły rozporządzające szansami we wszechświecie na głód syf wszy i podagrę? nie no spoko jakoś to zniosę niemniej byłoby fajnie gdyby ktoś mnie uprzedził cobym to mogła się przygotować psychicznie.

podsumowanko dla leniwych: czy byliby państwo łaskawi troszeczkę wolniej zapierdalać? uwaga: można w ten sposób ocalić (nie)jedno istnienie!

137

2009-11-17T09:23:00.004+01:00

136

2009-11-07T14:21:00.003+01:00

135

2009-10-27T13:31:00.005+01:00

134

2009-10-26T18:50:00.003+01:00

133

2009-10-25T19:32:00.004+01:00

How to do it:

132

2009-10-25T17:02:00.004+01:00

131

2009-10-25T15:43:00.004+01:00

13o

2009-10-24T16:04:00.006+02:00

Bekstejdż:

128

2009-10-17T22:18:00.004+02:00

Tyłki i przodki

2009-10-13T20:49:00.004+02:00

Bardzo chciałabym zrobić fotografię modelki, galopującej na manekinie główną arterią miasta.

124

2009-10-10T14:56:00.008+02:00

Wczoraj sobie wymyśliłam technikę. Samiuteńka. Zaraz wybuchnę z dumy.

12o

2009-09-28T16:07:00.004+02:00

119

2009-09-26T10:55:00.003+02:00

116

2009-09-04T14:13:00.005+02:00

115

2009-08-25T02:48:00.004+02:00

114

2009-08-24T20:17:00.005+02:00

113

2009-08-23T17:10:00.004+02:00

112

2009-08-22T22:16:00.003+02:00

111

2009-08-22T15:51:00.001+02:00

Dwa krzesła.

11o

2009-08-22T11:14:00.002+02:00

1o8

2009-07-13T20:25:00.002+02:00

1o7

2009-07-08T12:33:00.004+02:00

Dwie darowane lalki. Dostać materiały od zupełnie nieznanych sobie, życzliwych ludzi - bezcenne.

1o6

2009-06-23T02:20:00.005+02:00

1o5

2009-06-23T02:07:00.002+02:00

1o4

2009-06-22T23:18:00.003+02:00

1o3

2009-06-09T10:30:00.007+02:00

1o2

2009-06-05T23:34:00.006+02:00

hairy stars on the sky with onyxes

1oo

2009-06-04T16:55:00.003+02:00

Zmienianie wzornictwa w czasie rzeczywistym

2009-06-02T20:36:00.007+02:00

1. Projekt jest dobry. Projekt działa, w sensie, spełnia swoje zadania. Niemniej jednak należy pamiętać - ta sytuacja nigdy nie trwa zbyt długo. Pojawia się designer-modyfikator!
2. Diaboliczny designer-modyfikator musi obadać przedmiot. Obadowuje więc go.
3. Wdrażanie procedury ulepszania. 3... 2... 1...
4. SZUCH!
5. TRZASK!
6. BUM! Designer-modyfikator porażony potęgą dzieła - pada martwy...
7. ...po czym rozkłada się. Lampa to to już nie jest. Coś innego, lepszego - z pewnością.

o97

2009-05-28T00:42:00.004+02:00

DPS

2009-05-26T15:33:00.008+02:00

tak to wyglądało.

(fotografia dzięki uprzejmości Cezarego aka Preceza - LINK)

o96

2009-05-24T19:20:00.003+02:00

I WANT MEH KOOKIZ!

o95

2009-05-24T11:05:00.005+02:00

zrobione tego samego dnia, co poprzednie, ino z godzinę wcześniej. motywacja tyż ta sama.

o94

2009-05-22T20:50:00.006+02:00

rzuciłam sobie wyzwanie - miałam zrobić foty nie wychodząc z domu, używając rzeczy, które są pod ręką. tak o, w ramach przekonania samej siebie, że nie wyszłam z formy. spłodziłam powyższe i przyznam, że niebezpiecznie kojarzy mi się z takimi trendi trendi kompozycjami. brakuje tylko wypranych kolorów, czerwieni zamiast czerni albo crossa.

o93

2009-05-22T17:33:00.004+02:00

Miejsca, milion miejsc do których przyssały się te momenty, tak już przetworzone i strawione przez sentymentalną wyobraźnię, zawalone kilogramami masek. Zanim dostanę kolejną szansę na pojawienie się w nich, minie kilka lat i nic już nie będzie podobne; żelazne drabinki znikną, zastąpione przez drewniane domki ze zjeżdżalniami. Tylko zęby będą powybijane wciąż tak samo boleśnie.